به دنبال هویت درمعماری جدید گرجستان (نمونه : تفلیس)

نوع مقاله: مقاله پژوهشی

نویسندگان

1 کارشناس ارشد معماری منظر

2 پژوهشگر دکتری معماری، دانشگاه علم و صنعت

3 کارشناس ارشد معماری منظر، دانشگاه تهران

چکیده

به دنبال الگوی  کمونیستی حاکم بر فضاهای شهری در دوره پیش از استقلال گرجستان، منظر شهری و معماری بناها نیز تحت تأثیر اندیشه‌های سوسیالیستی قرار گرفت .اگرچه ساختار کلی شهرهای امروز گرجستان چهره کلی همان الگو را دنبال کرده، اما در سال‌های پس از استقلال و جدایی از بلوک شرق، با افزایش ارتباطات سیاسی، اجتماعی و فرهنگی با غرب، هم‌راستا با میل به جهانی‌شدن و تلاش برای جذب بیشتر گردشگر، این تغییر را شدت بخشیده است.
در سال‌های اخیر، اتخاذ دو رویکرد "سنت‌گرایی" و "غرب‌گرایی" رویکردهای غالب در معماری و شهرسازی کشور گرجستان هستند. رویکرد اول بازگشت به فرم‌های سنتی و مؤلفه‌های حاکم بر آن است که در معماری، منظر و طراحی شهرها، به ویژه در شهرهای جدید دیده می‌شود. در این رویکرد، الگوهای کلاسیک غربی با استفاده از مصالح سنگی و جزئیات زیاد در نمای بناهایی با کاربری‌های گوناگون اجرا شده است. رویکرد دوم، ساخت بناهای فرم‌گرا و استفاده از عناصر شهری مدرن برای ایجاد هویتی نو و جذب گردشگر است. این بناهای دستوری، فارغ از ارزش‌های زیباشناسانه بومی و بدون توجه به زمینه فرهنگی و اجتماعی، به عنوان کانون‌ توجه بصری در شهرها‌ی فای  نقش می‌‌کنند. هرچند می‌توان رویکرد سنت‌گرا در معماری بناها و فضاهای شهری را تلاشی در راستای هویت‌مند کردن منظر شهرهای منطقه قلمداد کرد، اما این رویکرد در حد تقلید از معماری گذشته غربی و گرته‌برداری فرمال تقلیل یافته است. رویکرد  دوم نیز با اهداف اقتصادی و رقابت با کشورهای غربی بدون توجه به ویژگی‌های فرهنگی، عملکردی، جغرافیایی و تاریخی این منطقه، تنها به ایجاد چهره‌‌ای آشفته و التقاطی از شهر منجر شده است.
فصل مشترک و معضل هر دو رویکرد جاری، بی‌‌توجهی به مسئله هویت و ابعاد هویتی معماری آینده قفقاز است. هویت به معنای تداوم یک فرهنگ در طول تاریخ یک ملت، در هر دو رویکرد به فراموشی سپرده شده است؛ در رویکرد اول با نگاه فرمال به سنت و تاریخ و در نگاه دوم با شیفتگی و تقلید محض از معماری غرب. ادامه پیداکردن این روند بدون شک به شهرهای بی‌هویتی می‌انجامد که در جستجوی گمشده‌‌ای در تاریخ یا نایافته‌ای در غرب سرگردانند.

کلیدواژه‌ها


عنوان مقاله [English]

Searching for an Identity in the Formalism of the New Architecture of Georgia (case study: Tbilisi)

نویسندگان [English]

  • Reyhane Hojjati 1
  • Maryam Hosseini 2
  • Saba SoltanQurraie 3
1 M.A in Landscape Architecture
2 Ph.D Candidate in Architecture, Iran University of Science and Technology
3 M.A in Landscape Architecture, University of Tehran
چکیده [English]

Following the communism pattern governing on urban spaces before the independence of Georgia, urban views and buildings architecture also affected by socialist ideas. However, the overall structure of today’s city in Georgia is following the general face of that pattern, but in the years after independence and separation from the Eastern Block, increasing political, social and cultural communication with West, parallel with the trend to globalization and attempt to attract more tourists, this change has been intensified. In recent years, adopting two approaches of “traditionalism” and “westernism” are the predominant approaches in the architecture and city development of Georgia. First approach is to return to the traditional forms and the components governing on it which can be seen in architecture, landscape and urban design, especially in new cities. In this approach, classic patterns using stony materials with high details which is one of this area’s architecture properties is performed in views of buildings with various applications. The second approach is constructing form-oriented buildings and using modern urban elements for creating a new identity and attracting tourist. These grammatical structures, regardless of native aesthetic values and regardless of cultural and social background play the role as visual focus in cities. However, the tradition-oriented approach in building architecture and urban spaces can be considered as an effort to set identity for the landscape of the area cities, but this approach is diminished to the level of imitation from old architecture and formal loan-translation. Second approach with economic aims and competition with western countries regardless of cultural, operational, geographical and historical properties of this area has also resulted in only chaotic and eclectic face of city. The intersection and the problem of both current approaches is neglecting identity problem and the identity dimensions of future architecture in Caucasus. The identity meaning the continuity of a culture during the historyof a nation is forgotten in both approaches; in first approach with formal view to tradition and history, and in second view with fascination and pure imitation from western architecture. Continuing this process undoubtedly leads to cities without identity which are wandered in the search for a lost in history or an un-detected in west.

کلیدواژه‌ها [English]

  • The new architecture of Georgia
  • Traditionalism
  • Westernism
  • Tbilisi