منظر حرکت فرایند بومی شدن وسایل نقلیه مکانیزه در شهرهای هند

نوع مقاله: مقاله پژوهشی

نویسنده

کارشناس ارشد معماری منظر

چکیده

نگاه عمومی نسبت به وسایل نقلیه به عنوان یکی از ارکان منظر حرکتِ شهرهای معاصر، بیا نگر این است که تجهیزات مذکور در همه شهرها عناصری کمابیش مشابه اند و تنها به ایفای نقش عملکردی خود ، یعنی جابه جایی در شهر می پردازند . در بیشتر جوامع شهری وسایل نقلیه تنها جنبة عینی داشته و فاقد هرگونه نشانة مؤثر در خوانایی شهر هستند . از آنجا که در هند زندگی شهری با حیات بومی و بدوی درآمیخته و مردم ، هر پدیده ای را از فیلتر بومی گرایی عبور داده و «هندی » می کنند ، این سؤال مطرح م یشود که آیا هند یها توانسته اند حمل و نقل مکانیزه را، به عنوان یکی از ارکان ساختار شهری و در عی ن حال پدیده ای وارداتی، بومی کنند؟ و در صورت مثبت بودن جواب ، در قالب چه الگویی به این مهم دست یافته اند؟ تأمل در نظام حرکت در شهرهای هند ، این فرضیه را مطرح می کند که الگوی وسیله نقلیه ای تحت عنوان «اتو-ریکشا » توانسته با استفاده از ویژگی های فیزیکی خود و تعامل با جامعه ، از چارچوب های عملکردی وسایل نقلیه فراتر رفته و به جایگاه مکانی منظرین برسد . در این نوشتار با انتخاب «اتو-ریکشا » به عنوان نمونه موردی ، تلاش م یشود فرضیه مطرح شده به اثبات برسد . روش شناسی تحقیق ، بر مبنای قرائت و تفسیر منظر حرکت در شهرهای امروز هند استوار است . هرچند هم خوانی ریکشا با نیازهای عملکردی جامعه در پذیرش آن از سوی مردم مؤثر بوده ، ولی جایگاه منظرین آن از انطباق با فرهنگ کسب وکار هندی و تبدی لشدن به مکان کار-زندگی به دس ت آمده است . ورود نشانه های آشنا به ریکشا موجب تغییر کاراکتر آن از ابزاری وارداتی به مکانی متأثر از نشانه های معنادار فرهنگ هندی، و تأثیرگذاری ریکشا در خوانایی شهر هندی شده است .

کلیدواژه‌ها


عنوان مقاله [English]

Landscape of Motion Localization Process of Mechanized Vehicles in Indian Cities

نویسنده [English]

  • Samaneh Rahmdel
M.A in Landscape Architecture
چکیده [English]

General view of vehicles as important elements in the perspective of contemporary city, Suggests that these elements are more or less similar facilities in all cities, paying only for their functional role: urban transportation. In most urban communities vehicles are merely objective, without any signs affecting the legibility of the city. Since urban life in India is mixed with primitive native life, localizing any phenomenon by people, the question is whether the native Indian mechanized transportation as one element in urban structure and yet something imported? And if the answer is positive, by which model have reached this important? Reflections on the movement in the Indian cities hypothesize that the pattern vehicle as “auto-rickshaw” could go beyond the framework of functional vehicles; become a landscape place, using its physical characteristics and its interaction with the community. In this paper, by selecting “auto-rickshaw” as a case study, an attempt is made to prove the hypothesis.Research methodology is based on the recitation and interpretation of the urbanscape in today India. Although consistent of auto-rickshaw with the functional requirements of community affected in its adoption by people, its place as landscape element is obtained by compliance with culture of the Hindi business and becoming a work-life place. Entering familiar signs changes the character of rickshaw from an importing vehicle to a place effected by significant signs of Hindi culture, influencing the readability of urbanscape.

کلیدواژه‌ها [English]

  • Auto-rickshaw
  • Landscape in motion
  • Indian urban society
  • Localization
  • Indian business culture