نقاشی اویغور، حافظ میراث هنر نقاشی مانویان

نوع مقاله: مقاله پژوهشی

نویسندگان

1 استادیار دانشگاه تهران

2 پژوهشگر دکتری پژوهش هنر.

چکیده

با وجود تحریم نقاشی از نظر اسلام و سخت‌گیری‌هایی که در قرون اولیۀ ظهور دین جدید وجود داشت، نقاشی ایرانی توسط قوم اویغور که به آیین مانی گرایش پیدا کرده بودند، حفظ و در امتداد جادۀ ابریشم تا کشور چین ادامه پیدا کرد.
بسیاری از این نقاشی‌ها شباهت‌های آشکاری با حیوانات ظروف نقرۀ دوران ساسانی دارد. از این‌رو مسئلۀ قابل تأمل این است که چگونه پس از قرن‌ها، نقاشی ایرانی یکباره در این آثار دیده می‌شود؟ به نظر می‌رسد پاسخ این سؤال را بایستی در اواخر دوران ساسانی و گرایش قوم اویغور به آیین مانی جستجو کرد.
فرضیه : با هجوم قوم مغول و سپس استقرار ایشان با قدرتی که اویغورها در دربار داشتند، نقاشی ایرانی به زادگاه خود بازگشت و در دوران حکومت پادشاه تیموری (شاهرخ) این سبک نقاشی به اوج خود رسید.
روش تحقیق : این پژوهش با مقایسۀ تطبیقی بین آثار به جا مانده از سه دورۀ ساسانی، ایلخانی و تیموری انجام شده است.
نتیجه‌گیری : زیبایی‌شناسی نقاشی ایرانی دوران ساسانی، توسط مانویان مهاجر به مناطق تحت سلطه اویغورها برده شد و قوم اویغور با حفظ اصول نگارگری ایرانی در دوران حکومت شاهرخ، این سبک نقاشی را ادامه داد و به اوج خود رسانید.
 

کلیدواژه‌ها


عنوان مقاله [English]

Preserving Manichaean Paintings’ Heritage by Uyghur Painting

نویسندگان [English]

  • Shohreh Javadi 1
  • Shahriar Khonsari 2
1 Assistant professor of University of Tehran
2 Ph.D. Candidate in Art Research at Nazar research center
چکیده [English]

Although Islam has forbidden painting and the harsh treatments that existed in the early centuries of the emergence of a new religion, Iranian painting was preserved and transferred along the Silk Road to China by the Uyghur people who converted to Mani religion.
Most of these paintings have obvious similarities to the animals of the Sassanid silver plates. Therefore, the question is how, after many centuries, Iranian paintings are instantly discovered in these works? It seems that the answer to this question should be sought in the late years of the Sassanid era and converting Uighurs to Mani religion.
Hypothesis: after Mogols’ invastion and regarding the power of Uighurs in their court, Iranin painting obtained its position and survived such that it reached to its peak during the government of Shahrokh, the Timurid king.
Research methodology: This research is a comparative comparison between the remained works of Sassanid, Ilkhanid and Teimuri periods.
Conclusion: The aesthetics of Iranian painting in Sassanid era transferred to Uyghur dominated areas by the Manichaean immigrants. Uighurs, by maintaining the principle of Iranian miniature during the Shahrokh government, the Timurid king, developed this style of painting and reached it to its peak.

کلیدواژه‌ها [English]

  • Mani
  • Sassanid
  • Mogul
  • Painting
  • the first school of Tabriz
  • Uyghur