زیبایی‌شناسی گلدان در مراکش

نوع مقاله: مقاله پژوهشی

نویسنده

پژوهشگر دکتری پژوهش هنر، پژوهشکده نظر

چکیده

تکرار یک عنصر در هر فرهنگ می‌تواند ضمن الگوسازی، هویت‌بخش و حامل معنا باشد که درک آن توسط مخاطب تفسیری زیباشناسانه از سلیقه فرهنگی را به دست می‌دهد. با این تعریف به نظر می‌رسد تکرار عنصر شهری گلدان و قاب‌کردن عناصر طبیعی آب و درخت در فضای عمومی شهرهای مراکش توسط آن، از نکات بارز سلیقهٔ فرهنگی این کشور به شمار می‌رود. علاوه بر این نوع برخورد متولیان، چه نهادهای دولتی و چه اقدامات شهروندان، حاکی از اعمال سلیقه‌هایی است که گلدان را از مبلمان شهری وارد حوزه هنر عمومی و شهری ساخته است.
این مقاله به دنبال پاسخگویی به بوم‌شناسی گلدان ــ به معنای کشف خاستگاه ــ ردپای حضور آن را تا هنر رومن‌ها دنبال می‌کند و چنین می‌پندارد که حضور بارز این عنصر احتمالاً ریشه در گلدان‌های «درخت زندگی» و «چشمهٔ زندگی» در فرهنگ رومنی دارد که تا امروز نیز در قالب گلدان، حوض و آبخوری در سرزمین‌های تابعهٔ امپراتوری روم به چشم می‌خورد.
با فرض اینکه گلدان به‌مثابه قاب و حاشیه، وظیفه تزئین یک متن را بر عهده دارد مقاله در پاسخ به معناشناسی گلدان در فرهنگ رومی و به‌تبع آن در فرهنگ امروزین مراکش چنین نتیجه می‌گیرد که به‌رغم حضور عناصر طبیعی آب و درخت در گلدان، رویکردی طبیعت‌گرا بر آن حاکم نیست زیرا به نظر می‌رسد گلدان به معنای تزئین از خود متن ــ عناصر طبیعی ــ فراتر رفته و حتی جایگزین آن شده‌است. چنین رویکردی می‌تواند تداعی‌گر نوعی تزئین‌گرایی نیز باشد.
این مقاله از نوع اکتشافی بوده و اساس آن بر پایه مشاهدات میدانی شکل گرفته‌است. انتخاب نمونه‌های موردی بر اساس کشف عنصر تکرارشونده منتج از تجربه و تحلیل 8 شهر و قصبه در کشور مراکش به‌عنوان جامعهٔ آماری مورد بازدید بوده است.

کلیدواژه‌ها


عنوان مقاله [English]

Aesthetic of Pots in Morocco

نویسنده [English]

  • padideh adelvand
-
چکیده [English]

The repetition of an element in any culture, in addition to patterning, can be considered as an identity verifier of ? and also a conveyor of meaning, that the perception of it by the audienc would confer an aesthetic interpretation of cultural preferences. By this definition, the repetition of the urban element of pot and the framing of natural elements of water and tree in the public space of Moroccan cities seems to be one of the hallmarks of the country’s cultural heritage. Moreover, the attitude of trustees, whether in forms of the government institutions or in position of a citizen, implies the preferences that let the pot to be transferred from urban furniture into the field of public and urban art.
This article seeks to respond to the ecology of pot, which means discovering the origin of its footprint in the art of the Romans, and it is assumed that the obvious presence of this element should probably be rooted in the pots of "tree of life" and" spring of life" in Romanian culture. These elementsare still visible in the form of a vase, pond and drinking fountain in the territories of the Roman Empire.
By accepting that the pot as a frame and margin is set to decorate a text, ?the article in response to the pot semiotics in Roman culture and consequently in modern Moroccan culture concludes, that in spite of the presence of natural elements of water and trees in pot, a naturalistic approach does not dominate it. It seems that in sense of decorating, the pot has gone beyond the text- here means natural elements- to the extent that has even been replaced it. Such an approach can also be associated with a kind of decorative theme.
This article is of an exploratory nature and is based on field observations. Selection of case studies is based on finding the repeating element that wasup taken from the evidences and analysis of eight cities and townships have been observed in Morocco as a statistical community sample.

کلیدواژه‌ها [English]

  • Pot
  • frame
  • Natural Elements
  • Decorate
  • Roman
  • Morocco