منظر سینمایی شانزلیزه در فیلم از نفس افتاده

نوع مقاله: مقاله پژوهشی

نویسندگان

1 کارشناس معماری

2 کارشناس ارشد ادبیات نمایشی، دانشگاه سوره

چکیده

با پیدایش سینما وظیفه جدیدی به نام لوکیشن به مجموعه وظایف معماری افزوده می‌شود. لوکیشن یکی از عناصر اصلی سینماست. لوکیشن در سینما آن اندازه پراهمیت است که در فیلم نامه ابتدای هر صحنه توضیح مختصری از لوکیشن به همراه زمان نوشته می‌شود. زیرا داستان سینمایی در زمان معلوم و مکان مشخص، امکان‌پذیر است.
تا امروز آثار معماری بسیاری در مقام لوکیشن ظاهر شده‌اند اما فضایی که در سینما از اثر معماری برداشت می‌شود متفاوت با آن فضاسازی معمارانه‌ای است که در عالم واقع وجود دارد. در حقیقت فیلم ساز از اثر معماری بنا به خواست مطلوب خود، در اثر سینمایی استفاده می‌کند به همین خاطر است که یک معمار زبده تنها با دیدن فیلم گوژپشت نتردام قادر به بازسازی کلیسای نتردام نیست. اگر غایت معماری را خلق فضا بدانیم، ازآنجاکه در سینما فضاسازی، خود در خدمت بیان داستان دراماتیک قرار می‌گیرد، فیلمساز با استفاده از برخی وجوه معمارانه اثر، از معماری در خدمت بیان داستان خود استفاده می‌کند و بالطبع همانطور که زمان دراماتیک متفاوت با زمان واقعی است، اثر معماری هم در سینما با اثر موجود در عالم واقع متفاوت است. معماری در سینما واسازی و دوباره بازسازی می شود. معماری که روی پرده مشاهده می‌شود آنقدر شباهت به اصل اثر دارد که یادآور آن در ذهن بیننده باشد اما آنقدر متفاوت است که اگر بیننده‌ای اصل اثر را ندیده باشد، تنها با اطلاعاتی که از فیلم گرفته قادر به بازسازی و حتی درک فضای آن نیست؛ زیرا فیلم ساز با استفاده از اثر معماری فضای موردنظر خود را در فیلم خلق می‌کند. همینطور حسی که از دیدن اثر معماری در سینما به مخاطب منتقل می‌شود متفاوت با حسی است که شخص با حضور در فضا از اثر دریافت می‌کند.
برای اثبات فرضیات مقاله به مقایسه فضا و منظر معماری خیابان شانزلیزه با آنچه در فیلم از نفس افتاده به نمایش در آمده پرداخته و اثبات شد که فیلم ساز به کمک تکنیک مونتاژ و زاویه دید و انتخاب نماهای خاص از خیابان و گسستن سیر نمایش، از خیابان شانزلیزه در فیلم سینمایی «از نفس افتاده» منظری از خیابان «شانزلیزه» به مخاطب ارائه می‌دهد که اگر نگوییم مغایر، اما حداقل متفاوت یا بهتر بگوییم متنافر با آن حسی است که رهگذر، از بودن و حضور در خیابان احساس می‌کند.

کلیدواژه‌ها


عنوان مقاله [English]

Cinematic Landscape in Breathless

نویسندگان [English]

  • zahra askarzadeh 1
  • davoud zarif asyaban 2
چکیده [English]

By the advent of cinema, a new concept, location, was added to Architecture. Location is one of the essential cinematic elements. Its importance is to the extent that at the beginning of each scene there will be a short explanation of location and time. The reason is that each screen story has its specific time and place.
Till now, many architectural constructions have served as a location. Still, what is understood as space from architectural design in cinema is different from that in the actual outside world. In fact, directors make use of architectural construction based on their interests. This explains why a skillful architect cannot reconstruct Notre Dame Cathedral merely by watching the movie. If we consider space creation as the final aim of architecture, since in cinema space serves dramatic narration, director relies on the architectural aspects of the product to unfold its story. Accordingly, as the dramatic time differs from real time, cinematic architecture differs from architecture in the real world. Cinema deconstructs and then reconstructs the concept of architecture. What is seen as architectural construction on the screen completely resembles the original structure so that the movie recreates the structure in audience’s mind. At the same time, the difference is so great that if the audience has not seen the original structure, s/he cannot reconstruct it or figure out its atmosphere; it is the architectural structure that helps the director to create the intended atmosphere in the movie. In addition, the feeling that the audience receives from the reconstructed structure in a movie is different from the feeling that the person experiences in the actual place.
To approve the hypotheses of the article, the space and architectural landscape of Champs-Élysées avenue are compared to their representation in the film. In this way, it is proved that, making use of the techniques of montage and angle of view, choosing special shots from the avenue and, thus, breaking the linear unfolding of the movie, Breathless offers a landscape from Champs-Élysées which implies, if not the opposite, at least a different understanding of Champs-Élysées, felt by passersby.

کلیدواژه‌ها [English]

  • landscape
  • Champs-Élysées
  • Breathless
  • New Wave in Cinema