آیندۀ ما و فرهنگ ما

نوع مقاله: مقاله پژوهشی

نویسنده

استادیار، دانشکدۀ ادبیات و علوم انسانی، دانشگاه تهران، ایران.

10.22034/jaco.2020.216844.1138

چکیده

توجه به آیندۀ فرهنگ ضمن آنکه از مقوله‌های چالش‌برانگیز محسوب می‌شود، پرداختن به آن را نیز ضروری می‌کند، چنانکه سرنوشت فرهنگ با سرنوشت انسان گره خورده است و بر اهمیت آیندۀ بشری تأکید می‌کند. زیرا نزاع انسان با خود و تباهی و دورشدن از اصل انسانی خود آینده او و فرهنگ را تباه می‌کند.
در این نوشتار مراد از فرهنگ، فرهنگ بالذات است و نه تجربۀ مادی آن که به تمدن تعبیر می‌شود. تفحص در واژگان به‌ویژه تناظر واژگانی ادبیات زبان فارسی با سایر زبان‌ها روشن می‌کند که «Kulture» به‌عنوان واژۀ متناظر با واژۀ فرهنگ در ادبیات فارسی مفهومی است که نمی‌تواند مسئلۀ آینده و سرنوشت فرهنگ را در بر گیرد. این تفاوت واژگانی می‌تواند نشان از جهان‌بینی‌های متفاوت فرهنگ‌های مختلف چون فرهنگ شیعی-ایرانی یا فرهنگ مسیحی-اروپایی داشته باشد که نه‌تنها هرکدام بنا به مقتضیات خود برای انسان آینده‌ای دیگر رقم می‌زنند که می‌توانند بر آیندۀ فرهنگ خود نیز تأثیرگذار باشند.


کلیدواژه‌ها


عنوان مقاله [English]

Our Culture and Future

نویسنده [English]

  • Seyed Musa Dibadj
Assistant Professor, Faculty of Literatures and Humanities, University of Tehran, Iran.
چکیده [English]

The future of culture is an essential and challenging issue such that the fate of culture in the future is closely tied to human destiny, which emphasizes the importance of the human future. Humans struggle with itself, evil, and getting away from human origin could destroy his culture and future.
In this paper, the culture refers to the nature of culture instead of a material experience interpreted as civilization. Lexical correspondence of Persian literature with other languages demonstrates that the term Kulture synonymous with the culture in the Persian literature may not embrace the issue of culture future and perspective. This lexical difference could reveal different worldviews of multiple cultures such as Shiite- Iranian and Christian-European culture not only determining human fate in another tomorrow, but also influencing the future of their own culture.


The relation of culture and civilization is the same as the relation of the interior and the appearance which are united in detail. But historical surroundings and aristocracy are more understood by culture than civilization. At the same time, one can regard culture and afresh as two distinct or longitudinal attributes specific to the human being, which distinguishes him as a divine being from other beings. In this case, culture in its general sense - which is synonymous with culture, and in Arabic they are called "crocodile" - is at a lower level in the culture of the human sense of being.

کلیدواژه‌ها [English]

  • culture
  • Civilization
  • time
  • the future of culture
نیچه، فردریش. (1394). فراسوی نیک و بد (ترجمۀ داریوش آشوری). تهران: انتشارات خوارزمی.
• نیچه، فردریش. (1388). نیچه برابر واگنر (ترجمۀ فانوس بهادروند). تهران: انتشارات عمران.

• Nietzsche, F. (1982). Day Break (R. J. Hollingdale, Trans.). New York: Cambridge University.
• Künig, H. (1987). The Incarnatian of God (J. R. Stephenson, Trans.). New York: Cross road.