پژوهشکده هنر، معماری و شهرسازی نظر هنر و تمدن شرق 2345-6612 3 10 2015 12 22 Iranian Leading in Human Sciences and Culture from the Ferydoun Joneidi’s point of view پیشگامی ایرانیان در فرهنگ و دانش‌های بشری از نگاه فریدون جنیدی 3 8 17603 FA شهره جوادی دکتری تاریخ هنر، دانشگاه تهران، پژوهشکده نظر Journal Article 2016 08 20 Iranian people have a great role in the creation and adventure of many technologies and sciences and the role of women scientists shouldn’t be overlooked. Even the new generation might be unaware of the advanced knowledge of their ancestors and their great effect of the East and West. So it is not far from imagination that many of the people of other nations be unware of the origins and history of many adventures and sciences that are used widely nowadays. Shahnameh is very famous poem book that was written by Ferdowsi, the famous and prominent Iranian poet centuries ago. In this book and many other similar ancient texts, it is emphasized on the great role of Iranian people on the creation of knowledge about human health and medication. Hence it is obvious that Iranian have had a great role in the in the civilization of the world which shows their intelligence, acuteness and diligence. Among the scholars who have had spent their valuable time for conducting research and shedding light on the history of Iran is Dr Joneidi. This article attempts to highlight some of his attempts. His attempts can surely has a positive effect on the Iranian and specially the new generation to be proud of their ancestors, heritage and may encourage them to make a greater effort to become pioneer again the contemporary world. بسیاری از علوم و فنون که در اختیار انسان امروزی است با تجربه و تلاش ایرانیان کشف و به انجام رسیده است. شایان توجه است که زنان در این عرصه پیشگام بوده و سهم بسزایی داشته اند. نیاکان ما در سرزمین آفتاب با درایت و بینش برتر نسبت به سایر ملل، فرهنگ و تمدنی شگرف آفریدند که نور آن تاکنون در شرق و غربِ عالم پرتو افشانی می‌کند اما دریغ و افسوس که خود، ریشه این میراث گرانبها را به درستی نشناخته و چه بسا آن را تحفه بیگانگان می دانیم. به استناد شاهنامه فردوسی و متون کهن پارسی، ریشه و بنیاد دانش‌هایی چون بهداشت و پزشکی، مهندسی، نجوم، خانه‌سازی، آبیاری و کشاورزی، بافندگی و... را اقوام ایرانی- آریایی با تلاش متکی بر باورهای راستین کشف نموده، آموخته و بشریت از آن بهره گرفته‌اند، از این روست که سهم بسزایی از تمدن جهان مدیون هوش، ذکاوت و سخت‌کوشی ایرانیان است. بزرگانی چون استاد جنیدی سراسر عمر گران مایه خویش را صرف معرفی و آموختن گنج‌های پنهان و فراموش شده در تاریخ بشری نموده‌اند. این نوشتار بخشی از کوشش های ایشان را بازگو نموده، باشد که بر پایه خودباوری و شناخت میراث پر بارِ نیاکان، بار دیگر سرآمد اندیشه و باورهای ناب باشیم تا جلوه های خورشیدِ شرقیِ ایرانی بر سپهر گیتی نورافشانی کند.

http://www.jaco-sj.com/article_17603_371c48cea8e29e733dde6f48e63559cc.pdf

پژوهشکده هنر، معماری و شهرسازی نظر هنر و تمدن شرق 2345-6612 3 10 2015 12 22 A Study to Recognize Unknown Role of Parisho پژوهشی در شناخت نقش ناشناخته پریشو 9 14 17604 FA فریدون آورزمانی دکتری باستان شناسی، پژوهشکده نظر Journal Article 2016 08 20 A bas-relief was found near Parishan Lake in 2004 and was registered in Iran’s national heritage list. Due to Its features, it is assumed to belong to the Sassanid dynesty. Since the purpose of creating the relief and its subject was unknown, it was analyzed by comparing with other Sassanid coins and stones. Considering the existence of reedy and lake in the area and its location on the top of the mountain, also a woman’s image depicted on relief, we can come to this conclusion that this image belongs to the Anahita, goddess of water, and like other Sassanid reliefs is situated close to springs, rivers and is related to their rituals. Anahita was “Goddess of Waters” and hence is associated with fertility, felicity in Iranian ancient culture. در سال 1383 نقش برجسته‌ای نزدیک دریاچه پریشان کشف شد و در فهرست آثار ملّی ثبت شد. مشخصات این سنگ‌نگاره، آن را به دوران ساسانی نسبت می‌دهد. از آنجا که علل ایجاد این نقش و موضوع آن تاکنون بررسی نشده است، نقش مذکور مورد تجزیه و تحلیل قرار گرفت و با دیگر سنگ‌نگاره‌های ساسانی و سکه‌های این عصر مطابقت داده شد، ازآنجاکه در حوالی این سنگ‌نگاره‌ها نیزار و دریاچه وجود دارد و نقش بر بلندای کوه قرارگرفته و تصویر زنی را نشان می‌دهد، می‌توان نتیجه گرفت که نقش مربوط به آناهیتا ایزد بانوی آب‌هاست که همچون دیگر نقش برجسته‌های ساسانی در جوار چشمه، رودخانه و در ارتباط با آیین آنان است. آناهیتا فرشته نگهبان آب‌ها و مظهر برکت و فراوانی در باور ایرانیان باستان بوده است.

http://www.jaco-sj.com/article_17604_5ba5243c88dd19c466dee8cb5bc8eb35.pdf

پژوهشکده هنر، معماری و شهرسازی نظر هنر و تمدن شرق 2345-6612 3 10 2015 12 22 Investigating the Myth of the Sun in India and Iran استوره خورشید در هند و ایران 15 21 17605 FA شهره جوادی دکتری تاریخ هنر، دانشگاه تهران، پژوهشکده نظر علی نیکویی پژوهشگر دکتری پژوهش هنر، پژوهشکده نظر Journal Article 2016 08 20 The celestial element, the sun, whose extraordinary energy illuminates the moon and stars and the human life depends on, has been praised in many ancient beliefs by scholars and philosophers. The sun was praised because of its life giving benefits or because people were afraid that they would make it angry and lose it. In this paper, the position of the myth of the sun in Iranian and Indian beliefs as two Aryan nations will be investigated and the effects of it in the ancient texts of both nations will be compared to reveal their differences and similarities. عنصر آسمانی خورشید که انرژی خارق‌العاده‌اش به ماه و ستارگان نور می‌بخشد و حیات انسان وابسته به آن است، در بسیاری از باورهای کهن توسط ادبا و فلاسفه مورد ستایش و تکریم بوده است، منشأ تکریم خورشید در میان تمام ملت‌ها و ادیان، یا از منافع این عنصر حیات‌بخش نشأت می‌گرفت و یا وحشت از غضب این ستارة فروزان و از دست دادن آن بوده است. در این مقاله به جایگاه استوره ی خورشید در تفکر ایرانیان و هندیان به‌عنوان دو قوم آریایی پرداخته می‌شود و جلوه خورشید در متون کهن هر دو سرزمین به شکل مقایسه‌ای مد نظر قرار می‌گیرد تا تفاوت‌ها و شباهت‌های آن‌ها آشکار شود.

http://www.jaco-sj.com/article_17605_ec8da1b5980e5c90358cfe8ffee27108.pdf

پژوهشکده هنر، معماری و شهرسازی نظر هنر و تمدن شرق 2345-6612 3 10 2015 12 22 Church of St. Stephanos with a History of Iran Ancient Temple کلیسای سنت استپانوس با پیشینه نیایشگاه باستانی ایران 23 34 17606 FA گلناز کشاورز پژوهشگر دکتری پژوهش هنر، پژوهشکده نظر Journal Article 2016 08 20 The old land of Iran has many ancient holy sites. These locations other than relating to the existing religions, are associated with the Iranian ancient faith. Iranian have respected the life-giving and natural elements throughout history and dedicated temples to them. Church of St. Stephanos was one of the great temples of Iran in the past. In order to understand the ancient history of Jolfa, we need to understand particular features such as engravings, symbolic patterns, nature and architectural characteristics. In this paper the hypothesis is sought to be proved by generally mentioning the importance of region history, describing the features of the Building and by analyzing the reliefs. Religious symbols and natural indicators are the evidence to prove this hypothesis that: St. Stephanos church was used as a holy place in ancient Persian history and then it has been altered to a church during the time. سرزمین کهن ایران دارای اماکن مقدس بسیاری است که این مکان‌ها غیر از ارتباط با ادیان کنونی، مرتبط با ادیان کهن بوده‌اند. ایرانیان در‌طول تاریخ به عناصر طبیعی و حیات‌بخش احترام گذاشته و معابدی به آنان اختصاص می‌دادند. کلیسای سنت‌استپانوس که در گذشته یکی از معابد بزرگ ایران بوده دارای سنگ‌نگاره‌هایی با نقوش نمادین، برخی ویژگی‌های معماری، طبیعت و نیز تاریخ خاص منطقه‌ی جلفای ارس که گویای این پیشینه است. این مقاله پس از بیان کلی اهمیت تاریخی منطقه،‌ ویژگی‌های بنا را شرح داده و با تحلیل نقوش برجسته‌ی آن در پی اثبات وجود نیایشگاه باستانی در این مکان است.

http://www.jaco-sj.com/article_17606_7b308824b9a5a738569e0908bd7c9656.pdf

پژوهشکده هنر، معماری و شهرسازی نظر هنر و تمدن شرق 2345-6612 3 10 2015 12 22 Ritual Ceremonies and Urban Spaces in Indian Cities مراسم آیینی و گفتمان آن با فضای شهری در هند 35 44 17607 FA هدا کاملی کارشناس ارشد معماری منظر، دانشگاه مونترآل کانادا عطیه غفوری پژوهشگر دکتری مطالعات شهری با گرایش پایداری، دانشگاه استراسبورگ فرانسه میترا قربانی کلخواجه کارشناس ارشد مهندسی ساختمان، دانشگاه کنکوردیا، مونترال، کانادا Journal Article 2016 08 20 Ritual ceremonies have roots in people’s beliefs and they have been established over the centuries. Such ceremonies are held either closed architectural spaces, such as temples, or urban and public spaces. This study examines the relationship between urban space and ritual ceremonies in three cities of India. Examination of these cases revealed that three types of connections are available between city and a ceremony: First, central in Qawwali ceremony in Delhi; second, widespread in Mewar festival in Udiapur; and third, linear in holy baptism ritual and the festival of light on the banks of the River Ganges in Varanasi. This article reviews the environment, activities, physical movement, visual communication, sound communication and public health. These components have critical importance when a huge number of populations gather for the ceremony. Moreover, we acknowledge the effect of these ceremonies on the shaping of the cities. Field observations support the idea that because of unplanned population growth, urban spaces have imposed many limitations to hold collective rituals and ceremonies. However, possibly when these ritual ceremonies were formed, the urban spaces could provide proper platform for these events. Considering that form has an important role in the continuity of these ceremonies, the before mentioned limitations could disrupted the durability of rituals in the long term. جشن‌ها و مراسمی که ریشه در اعتقادات مردم داشته و اجرای آن‌ها در طول سالیان تثبیت شده باشد، مراسم آیینی خوانده می‌شود. این‌گونه مراسم یا در معابد و محوطه‌های محدود معماری یا در فضاهای شهری و عمومی برگزار می شود. در این مقاله مراسمی که در حوزه شهری، به‌صورت جمعی و عمومی اجرا می‌شوند ، مدنظر است و تلاش می کنیم به سؤالاتی برای درک ارتباط مراسم آیینی با فضاهای شهری پاسخ‌گوییم. این مطالعه به بررسی ارتباط میان فضای شهری و مراسم آیینی در شهرهای هندوستان می پردازد و در این جهت، سه نمونه موردی را مطابق سه گونه ارتباط کالبدی تحلیل می‌کند: مراسم قوالی به‌عنوان مراسم مرکزی، آیین غسل مقدس و جشن نور در شهر بنارس در ساحل رود گنگ به‌عنوان مراسم خطی و جشن میوآر، فستیوالی در شهر اودهی‌پور به‌عنوان مراسم گسترده. در این نوشتار پس از معرفی این آیین‌ها، به بررسی معیارهای کیفیت فضایی به لحاظ کالبدی و فعالیتی (از قبیل ارتباط حرکتی، ارتباط بصری، ارتباط شنیداری و برقراری نظم و بهداشت) پرداخته می شود که برای برگزاری مناسب مراسم در سطح شهر و ازدحام جمعیت لازم است و سعی شده تا تأثیر آیین‌ها بر معنای شهر و شکل‌گیری هویت آن از نظر دور ‌نماند. مشاهدات میدانی مؤید این فرضیه است که با وجود اینکه در نمونه‌های مطالعه شده احتمالاً فضای شهری در زمان شکل‌گیری آیین، امکان برگزاری مطلوب آن را فراهم می کرده اما امروزه با توجه به افزایش جمعیت، فضاهای شهری، محدودیت‌های زیادی به برگزاری آیین‌ها و مناسک جمعی تحمیل کرده‌ است و معیار‌های موردنیاز مراسم در برگزاری محقق نمی‌شود. با عنایت به نقش مؤثر کالبد در حفظ تداوم حیات یک آیین، درصورتی‌که این محدودیت‌ها موردتوجه قرار نگیرند، ممکن است معنای این مراسم در درازمدت به‌درستی به نسل‌های بعد انتقال پیدا نکند.

http://www.jaco-sj.com/article_17607_40615970e07d91a15cf42214ae5f4847.pdf

پژوهشکده هنر، معماری و شهرسازی نظر هنر و تمدن شرق 2345-6612 3 10 2015 12 22 Trimurti Manifestation in Hindu Temples چگونگی تجلیات تری‌مورتی در معابد هندو 45 54 23934 FA سیما کواکبی کارشناس ارشد پژوهش هنر، پژوهشکده نظر Journal Article 2016 08 22 Human being has been looking for a place to demonstrate "the sacred" from the beginning of his creation. Thus, he created such special places to object the Spirit of God in there. Temples are one of these places. "Temples" in Hinduism are places for manifestation of "Avatar " of gods. People gatherat the temples to obeisance in front of them and offer their votive such as flowers, incense, candy, holy water and so on. These manifestations are seen in the form of different arts such as paintings and sculptures and son on inside the temples. But in this paper, we are just going to study sculptures. During the last centuries, they could be seen in caves and temples but now you can see many of them in present temples, residential areas and Hindu’s homes. Hinduism which is the ancient ceremonies of the Indian subcontinent is still the dominant religion of India. Most of the artworks in this subcontinent issomehow related to this religion. Most of the artworks in this subcontinent were related to Buddhist and Hindu sculptures and architecture for centuries (from the third century BC to the 5th and 6th century AD). Temples, stone, metal or wooden statues, reliefs of multiple gods, paintings on the walls of caves and temples can be seen in abundance in different parts of India. Studying them from beginning till now shows that despite many changes that occurred in raw materials, dimensions and decorations; same tradition has been respected in their creation. In this respect, the main focus in on Trimurti temples. This trinity rooted in Hindi ancient beliefs and represents a new idea of connection and oneness of creation, preservation and destruction that returns to Brahma, Vishnu and Shiva, respectively. These believes can be seen in multiplicity of temples on each of the manifestations so that the multitude of their temples can be justified based on the role that they had played in universe. This study is based on field observations during travel and library studies to investigate these manifestations. Case examples in this study include Alfanta Caves, Ajanta, Ellora and "important temples of Shiva" and "Vishnu" and "Brahma" in various parts of India. انسان از بدو خلقتش به دنبال جایگاهی بوده که "امر قدسی" را در آن به نمایش بگذارد. ازاین‌رو با ایجاد مکان‌های خاص، همواره در صدد بوده که روح خدایی را در آن جا عینیت بخشد. معابد، یکی از این مکان‌هاست. " معابد" در آیین هندو مکانی برای تجلی "اوتار"2 خدایان هستند که مردم با حضور در معبد، در مقابل آنها کرنش کرده و نذوراتی همچون گل، عود، نقل، آب مقدس و .... را پیشکش می‌کنند. این تجلیات به صور هنری گوناگون از جمله نقاشی و پیکرتراشی و ... در معابد مشاهده می‌شوند اما در این نوشتار فقط هنر پیکرتراشی مورد بررسی بوده است، که در قرون پیشین در غار- معبدها و اکنون در معابد و منازل هندوها می‌توان دید. آئین هندو که از آئین‌های کهن شبه قاره هند است به عنوان دین غالب سرزمین هند هنوز رواج دارد و اغلب آثار هنری آن نیز به نوعی با همین دین مرتبط است. تا قرن‌ها (از قرن سوم پیش از میلاد تا حدود قرن 5و6 میلادی) بیشترین آثار هنری در شبه قاره را مجسمه‌سازی و معماری بودایی و هندویی تشکیل می‌دادند. بنای معابد، تندیس‌های سنگی، فلزی و چوبی، نقش برجسته‌های مربوط به خدایان متعدد، نقاشی روی دیوار غارها و معابد آثاری هستند که به وفور در نقاط مختلف هند دیده می‌شوند و مطالعه آنها از ابتدا تا کنون نشان می‌دهد علیرغم تغییرات شیوه ساخت، ابعاد و تزیینات، سنت یکسانی در ساختشان رعایت شده است. در این راستا صرفاً تمرکز روی معابد تری‌مورتی است. این سه‌گانه گرایی که در اعتقادات کهن هندی ریشه دارد معرف ایدة جدیدی از پیوند و یگانگی آفرینش، پاسداری و تباهی است که به ترتیب به برهما، ویشنو و شیوا برمی‌گردد. اعتقادات مذکور در تعدد معابد مربوط به هر کدام از تجلیات هم بارز بوده به طوری که تعدد معابد هر کدام بر حسب نقشی که در هستی ایفا کرده، قابل توجیه است. این پژوهش بر پایه مشاهدات میدانی و مطالعات کتابخانه‌ای در پی بررسی تجلیات برآمده است. نمونه‌های موردی این پژوهش را غارهای الفانتا، آجانتا، الورا و"معابد مهم شیوا" ، "ویشنو"و "برهما"در نقاط گوناگون کشور هندوستان تشکیل می‌دهد.

http://www.jaco-sj.com/article_23934_69516965caa2e105770f453ad70d0254.pdf