پژوهشکده هنر، معماری و شهرسازی نظرهنر و تمدن شرق2345-6612124520240922Necessity of Critique in Islamic Art and Architectureضرورت پرداختن به نقد در زمینۀ هنر و معماری اسلامی5520716010.22034/jaco.2024.207160FAشهرهجوادیاستادیارگروه مطالعات عالی هنر، پردیس هنرهای زیبا، دانشگاه تهران، ایران.Journal Article20241006Contrary to what is generally accepted, especially in Iran, the term critique does not mean finding flaws, criticizing, and highlighting negative aspects of something. Art history is a sort of selection. Less exists on the art of the East compared to the West, and the majority of available translated sources in art history have been on the art of the West and have also presented the East and Iran from the standpoint of the Westerners. These sources present art history, have not been the subject of any critique, and rarely have artworks been compared. Such a scarcity necessitates carrying out an analytical history, critiquing Iranian art scientifically, and supporting instances to disclose the real and true values of Iranian art and architecture. Critique should be unbiased; the subjective, emotional, and political ones harm the value of the field of art. Unquestionably, irrational critiques are not always objectionable; sometimes they stem from ignorance. The critique of traditionalists in Islamic art and architecture is one of the most significant issues that have received attention in recent years, and valuable books and articles have been published in this field.<br />Expert assembly “Critique of Traditionalists’ Views on Islamic Art and Architecture” will be held on October 9 and 10, 2024 at Nazargah Gallery—Nazar Research Center for Art, Architecture, and Urbanism. The purpose of holding this assembly is to present new opinions about the critique of this group of scholars and then avoid partiality and compare different perspectives through the lenses of Western, Eastern, and Iranian traditionalists. The school of traditionalism stands for a contemporary philosophy critiquing modernity and the new philosophy of the West. The proponents of the school believe in the revival of knowledge and wisdom in the sacred sense. This school was founded in the new era by the French philosopher René Guenon, and then Burckhardt, Schwan, Lings, and Coomaraswamy joined this school. The frontrunner of this movement in Iran is Seyed Hossein Nasr. Eastern and Western traditionalists argue that all divine and non-divine religions—Islam, Christianity, Judaism, Buddhism, Hinduism, Shinto, etc.—share a common and eternal truth that lies in the holy tradition or the ancient and eternal custom that exists in all cultures and civilizations. “Perennial wisdom—immortal wisdom” of this school in the countries of the Islamic world, in connection with Sufism and mystical-Islamic sects, entered the discussions of Islamic art and architecture and knotted to the mysticism of the Far East. The spread of this intellectual trend after the Islamic Revolution was accompanied by haste toward the translation of these works, of which the dire consequences are still evident. Building on the recent efforts, we have decided to follow up on the critique sessions of these thinkers in the field of art and architecture. It is hoped that young researchers and professors in art schools attempt to research and teach through logic and reasoned approach and stay away from emotions. This trend has had distorting and adverse effects on teaching, compiling articles and books, and the prevailing mood of the country’s art and architecture community. Thus, it is time to introduce some of the research of recent years in this meeting so that it can be completed in future meetings and published in the form of a collection of articles.نقد برخلاف آنچه رایج است به ویژه در ایران، به معنای عیبجویی، منکوب کردن و نمایش نکات منفی نیست. تاریخ هنر نوعی گزینش محسوب میشود. اکثر منابع ترجمهشده در زمینۀ تاریخ هنر که در دست ماست، به هنر غرب پرداخته و شرق و ایران را نیز از دیدگاه غربیها معرفی کردهاند، البته با حجم بسیار کم نسبت به آنچه از غرب گفته شده است. درواقع این منابع فقط تاریخ هنر است بدون هیچگونه نقد و تحلیل و حتی مقایسۀ هنرها باهم. از این رو ضروری است که تاریخ تحلیلی و نقد هنر ایران با روششناسی و ارائۀ نمونهها انجام شود تا ارزشهای واقعی و حقیقی هنر و معماری ایران آشکار گردد. نقد باید بیطرفانه باشد، نقدهای سلیقهای، احساسی و سیاسی لطمه به ساحت با ارزش هنر میزنند. البته نقدهای غیر منطقی همواره معترضانه نیست، گاه از بیاطلاعی و ناآگاهی سرچشمه میگیرد. نقد آرای سنتگرایان در زمینۀ هنر و معماری اسلامی از اهم اموری است که در سالهای اخیر آغاز شده و کتب و مقالات ارزشمندی در این زمینه به چاپ رسیده است.<br />نشست تخصصی «نقد آرای سنتگرایان در باب هنر و معماری اسلامی» در تاریخ 18 و 19 مهرماه 1403 در گالری نظرگاه - پژوهشکدۀ هنر، معماری و شهرسازی نظر- برگزار میشود. هدف از برگزاری این نشست ارائۀ نظرات نو در باب نقد این طیف از متفکرین و در پی آن پرهیز از یکسونگری و مقایسۀ آرای متفاوت با دیدگاه سنتگرایان غربی، شرقی و ایرانی است. <br />مکتب سنتگرایی رویکردی در فلسفۀ معاصر است که نسبت به مدرنیته و فلسفۀ جدید غرب دیدگاه انتقادی دارد و معتقد به احیای دانش و خرد در معنای قدسی است. این مکتب در دوران جدید با رنه گنون فیلسوف فرانسوی آغاز شد، بورکهارت، شوان، لینگز، کوماراسوامی و... نیز بدان پیوستند، سردمدار این جریان در ایران سید حسین نصر است. باور سنتگرایان شرقی و غربی بر این است که یک حقیقت واحد مشترک و جاویدان در تمام ادیان الهی و غیر الهی، از اسلام، مسیحیت، یهودیت، بودیسم، هندوئیسم، شینتو و... وجود دارد که مبتنیبر سنت قدسی یا سنت ازلی و ابدی و جاری در تمام فرهنگها و تمدنهاست. « حکمت خالده- خرد جاویدان» این مکتب در ممالک جهان اسلام در پیوند با تصوف و فرقههای عرفانی-اسلامی وارد مباحث هنر و معماری اسلامی شده و از طرفی با عرفان شرق دور گره خورده است. رواج این نحلۀ فکری پس از انقلاب اسلامی با شتابزدگی نسبت به ترجمۀ این آثار صورت گرفت، که عواقب وخیم آن تاکنون برجاست. <br />در پی تلاشهای اخیر برآن شدیم جلسات نقد آرای این متفکران را در زمینۀ هنر و معماری پیگیری نموده تا پژوهشگران جوان و اساتید در دانشکدههای هنری نسبت به پژوهش و تدریس شیوهمند و به دور از احساسات با منطق و استدلال تلاش نمایند. از آنجا که دیر زمانی است این جریان تأثیرات انحرافی و غلط بر تدریس، تدوین مقالات، کتب و حال و هوای حاکم بر جامعۀ هنر و معماری کشور داشته است، لازم آمد پارهای از پژوهشهای سالهای اخیر در این نشست معرفی شود تا در جلسات آتی تکمیل شده و در قالب کتاب مجموعه مقالات چاپ گردد. http://www.jaco-sj.com/article_207160_eee854868c783abce52c10444bb9326b.pdfپژوهشکده هنر، معماری و شهرسازی نظرهنر و تمدن شرق2345-6612124520240922Conceptual Interpretation of the Nishapur Third and Fourth Century AH Buff Pottery Motifs by Focusing on Zoroastrianismبازخوانی محتوایی نقوش سفالینههای زمینه نخودی نیشابور سدۀ سه و چهار هجری، با محوریت آیین مزدیسنا61320376610.22034/jaco.2024.442225.1387FAحدیثمیرزائی فشمیکارشناسارشد مجموعه هنرهای پژوهشی و صنایع دستی، گرایش تاریخ هنر جهان اسلام، گروه مطالعات عالی هنر، دانشکدۀ هنرهای تجسمی، دانشکدگان هنرهای زیبا، دانشگاه تهران، ایران.Journal Article20240208Pottery is one of the art products through which one can discern the social conditions, lifestyle, culture, and religion of the targeted society, as it closely connects with people’s lives. Based on the conducted excavations, third- and fourth-century AH potteries are among the most creative artifacts of the early Islamic period. These works were neither known in previous eras nor continued to be produced in later centuries. Various pottery samples have been discovered in Nishapur, giving rise to different theories about their motifs. However, the theories have yet to present valid and sufficient evidence. The research questions are: What themes inspired the motifs of the Nishapur third- and fourth-century AH buff potteries? Did pre-Islamic culture and ideologies influence them? After studying historical books, examining a wide range of the Nishapur pottery motifs, and analyzing them, an attempt was made to interpret the conceptual meanings of the pottery motifs. During the Samanid era, a revival of the sources on Zoroastrianism was witnessed. Observing the social and religious symbols of ancient times in the Nishapur buff potteries provides a suitable ground for exploration in this field. It seems that Zoroastrianism had the most significant influence on the pottery motifs. This research has a qualitative and strategic system. Further, it is basic research based on the objective. Given the research method, the study is historical research conducted inductively. The current paper was analyzed using a descriptive-analytical method. سفال یکی از تولیدات هنری است که با مطالعة آن میتوان به شرایط اجتماعی، طرز معیشت، فرهنگ و مذهب جامعة موردنظر پی برد؛ چراکه پیوند نزدیکی با زندگی مردم دارد. با توجه به اکتشافات انجامشده، سفالهای سدۀ سه و چهار هجری قمری را میتوان از خلاقانهترین مصنوعات اوایل دورۀ اسلامی برشمرد. آثاری که نه در ادوار قبل شناخته شده بودند و نه در سدههای بعد استمرار تولید داشتند. نمونههای سفالی بسیار متنوعی در نیشابور، کشف شده است که نظریات متفاوتی دربارۀ نقوش آنها مطرح شده است، اما هیچکدام در حد تفصیل به ذکر مدارک و دلایل معتبر و کافی نپرداختهاند. سؤال پژوهش این است که نقوش سفالینههای زمینه نخودی نیشابور سدۀ سه و چهار هجری از چه مضامینی الهام گرفتهاند؟ آیا آنها متأثر از فرهنگ و اندیشههای پیشااسلامی هستند؟ با مطالعة کتب تاریخی و مشاهدة بخش وسیعی از نقوش سفالهای نیشابور و بررسی آنها، به تحلیل و تفسیر مفهومی نقوش سفالینهها پرداخته شده است. این پژوهش دارای نظامی کیفی و راهبردی و براسـاس هدف، از نوع تحقیقهای بنیادی و از نظر روش تحقیـق، از نوع تحقیقهای تاریخی است. روش پژوهش به شیوة استقرایی انجام شده است. این مقاله، با روش توصـیفی - تحلیلی، مورد بحث و تحلیل قرار گرفته است. در این دوره، شاهد تجدید نگارش منابع آیین مزدیسنا هستیم. مشاهدة نشانههای اجتماعی و آیینی کهن در سفالینههای زمینه نخودی شهر نیشابور، بستر مناسب را برای جستوجو در این زمینه فراهم کرده است. بهنظر میرسد آیین مزد یسنا بیشترین تأثیر را بر نقوش سفالینههای مذبور داشتهاند.http://www.jaco-sj.com/article_203766_d215c81acddb9f66c5c931fe27b666db.pdfپژوهشکده هنر، معماری و شهرسازی نظرهنر و تمدن شرق2345-6612124520240922A Review of Evolution in Façade of Contemporary Houses in Iran Inspired by European Architecture
(Case Study: Houses of Pahlavi Period in Urmia)بررسی سیر تطور در نمای خانههای معاصر ایران با اقتباس از معماری غربی (نمونهموردی: خانههای دورۀ پهلوی ارومیه)142920377110.22034/jaco.2024.452437.1400FAسحرکریم زادهدانشجوی دکتری معماری، واحد بینالملل ارس، دانشگاه آزاد اسلامی، تبریز، ایران.0009-0000-8273-5411محمدرضاپاکدل فرددانشیار گروه معماری، واحد تبریز، دانشگاه آزاد اسلامی، تبریز، ایران.0000-0001-8424-7235بابکمطیعیاستادیار گروه معماری، واحد ارومیه، دانشگاه آزاد اسلامی، ارومیه، ایران.رسولدرسخواناستادیار گروه شهرسازی، واحد تبریز، دانشگاه آزاد اسلامی، تبریز، ایران.0000-0003-3385-0792Journal Article20240414Architecture is a factor in society that reveals the evolution process. Like any other discipline, architecture in Iran has experienced many changes relying on the evolutions that occurred in various aspects of the society. Such changes are more highlighted in the contemporary era after modernity found its way to Iran and influence of the Europe during the Pahlavi era. Architectural evolutions in residential buildings, especially in the houses built during the Pahlavi period have been shaped and adopted from European architecture. The façade of buildings is one of the dimensions of architectural design its visual components have been considerably changed. This study reviews the evolution process in the façade of contemporary houses in Iran under the influence of European architecture with emphasis on the residential houses of the Pahlavi period in Urmia. This paper also addresses the influence of European architecture in changing the structures and detailing of studied houses’ façades. The descriptive-analytical method was used in this study for literature review and examination of elements and patterns adopted in the façades of residential houses in Urmia during the Pahlavi Period. The statistical society comprised 16 façades of residential houses in Urmia that were selected for analysis through purposive technique. According to the results obtained from analyses, building form and decorations have been more influenced by European architecture among the investigated components of building form, decorations, and materials. The most significant changes include conversion from symmetric to asymmetric façade, change in the central location of the entrance gate, size and shape of windows and change in materials, the existence of a columned porch in early periods and its removal in the next years, change in the type of buildings’ ceiling, location of balcony in the wall of street-facing façade in late buildings as a symbol of extroversion. یکی از عواملی که در جامعه، سیر تطور را نشان میدهد، معماری است. در ایران نیز همانند سایر نقاط با تکیه بر تغییرات انجامشده در ابعاد مختلف جامعه، معماری سیر تغییراتی را به خود دیده است. این تغییرات در دورۀ معاصر با ورود مدرنیته به کشور و تأثیرپذیری از غرب در دورۀ پهلوی برجستهتر است. دگرگونیهای معماری در بناهای مسکونی بهویژه در خانههای دورۀ پهلوی با اقتباسهایی از معماری غربی شکل گرفته است. یکی از ابعاد طراحی معماری، نمای بناها است که در دورۀ مذکور مؤلفههای بصری آن تغییرات قابلتوجهی داشته است. در این پژوهش به بررسی سیر تطور در نمای خانههای معاصر ایران با تأثیرپذیری از معماری غربی، با تأکید بر خانههای مسکونی دورۀ پهلوی در ارومیه پرداخته خواهد شد و تأثیر معماری غربی بر تغییر ساختارها و جزئیات نماهای خانهها موردبررسی قرار خواهد گرفت. دراین پژوهش از روش توصیفی-تحلیلی برای مرور ادبیات تحقیق و بررسی عناصر و الگوهای اقتباسشده در نماهای خانههای مسکونی ارومیه در دورۀ پهلوی استفاده شده است. جامعۀ آماری، 16 نما از خانههای مسکونی ارومیه است که بهصورت هدفمند جهت تحلیل انتخاب شده است. نتایج حاصل از تحلیلها نشان میدهد بین مؤلفههای بررسیشده فرم بنا، تزئینات و مصالح بیشترین الگوپذیری از معماری غربی را پارامترهای فرم بنا و تزئینات داشته است. از تغییرات مهم میتوان به تغییر از نماهای متقارن به نامتقارن، تغییر محل مرکزیت ورودی بنا، اندازه و شکل پنجرهها و تغییر در مصالح، حضور ایوان ستوندار در دورههای اولیه و حذف آن در سالهای بعد، تغییر در نوع سقف بناها، جانمایی بالکن در جدارۀ نمای خیابانی در بناهای متأخر بهعنوان نمادی از برونگرایی اشاره کرد. http://www.jaco-sj.com/article_203771_24535ecbfd8d3f0e92d83f68adfe6d7f.pdfپژوهشکده هنر، معماری و شهرسازی نظرهنر و تمدن شرق2345-6612124520240922Urartian Mass Deportation: Punishment or Policy?کوچ اجباری در دولت اورارتو: مجازات یا سیاست؟303720300910.22034/jaco.2024.445105.1390FAمهسازارعیدانشجوی دکتری باستانشناسی، دانشکدۀ حفاظت و مرمت، دانشگاه هنر اصفهان، اصفهان، ایران.0009-0001-3492-0409فرشیدایروانی قدیمدانشیار گروه باستانشناسی، دانشکدۀ حفاظت و مرمت، دانشگاه هنر اصفهان، اصفهان، ایران.0000-0002-5107-6561Journal Article20240221The Urartians are one of the ancient peoples who played an important role in technological advancements in the ancient Near East during the first millennium BC. The name “Urartu” appears as (U(ru)a†ri) in Assyrian texts in the 13th century BC, and, after a hiatus, reappears in documented texts in the mid-9th century BC. Despite fundamental changes in the structure of societies at the beginning of the first millennium BC, it can be understood why forced migration, exile, and resettlement occurred, and the resident ethnic groups remained as a limited power based on Urartian sources. The main issue of this research is to determine the approach to mass deportation by the Urartu state. Based on this, the following questions have been raised: What are the reasons and significance of mass deportation by the Urartu state? How can the approach and consequences of mass deportation during the time of Urartu be explained?<br />This research was conducted within the framework of historical studies and aims to determine the consequences of mass deportation in the Urartu state. The research method is descriptive-analytical based on written sources. The research findings indicate that, unlike the Assyrians, the Urartians intended to dominate the surrounding areas after exhausting wars and military campaigns. They have attempted to implement a policy of mass deportation differently from other powerful peoples in the region by exerting influence on states, establishing favorable political relations through ethnic ties, respecting the gods of the region, and performing rituals.اورارتوها یکی از اقوام باستانی هستند که نقش مهمی در پیشرفت تکنولوژی در هزارۀ اول قبل میلاد در شرق باستان داشتهاند. در متون آشوری در قرن ۱۳ق.م نام اورارتو به شکل (U(ru)a†ri) ظاهر میشود و با وقفه، مجدد در میانۀ قرن 9 ق.م در متون مستند میگردد. براساس منابع اورارتویی، میتوان دریافت که چرا با وجود تغییرات اساسی در ساختار جوامع در آغاز هزارۀ اول ق.م کوچ اجباری، تبعید و اسکان مجدد اتفاق افتاده و قومیتهای ساکن همچنان بهعنوان یک قدرت محدود باقی ماندند. مسئلۀ اصلی این پژوهش مشخص کردن رویکرد کوچ اجباری توسط دولت اورارتو است. بر این اساس سؤالات بدین شرح ذیل مطرح شده است: دلایل و اهمیت کوچ اجباری توسط دولت اورارتو چیست؟ رویکرد و تبعات کوچ اجباری در زمان اورارتو چگونه قابل بیان است؟<br />این پژوهش در چارچوب مطالعات تاریخی انجام گرفته است و هدف آن مشخص کردن تبعات کوچ اجباری در دولت اورارتو است. روش پژوهش توصیفی ـ تحلیلی براساس منابع مکتوب میباشد. یافتههای پژوهش حاکی از آن است که اورارتوها پس از جنگها و لشکرکشیهای طاقت فرسا، برخلاف آشوریها، قصد داشتند بر مناطق پیرامونی تسلط پیدا کنند. آنها با اعمال نفوذ بر ایالتها و ایجاد روابط مطلوب سیاسی از طریق پیوندهای قومی، احترام به خدایان منطقه و انجام آیینها، سعی کردهاند سیاست کوچ اجباری را متفاوت از دیگر اقوام قدرتمند منطقه به اجرا بگذارند.http://www.jaco-sj.com/article_203009_b8d229e489187c5b403affcde8690e0b.pdfپژوهشکده هنر، معماری و شهرسازی نظرهنر و تمدن شرق2345-6612124520240922The Role of Place-based Social Space in the Development of Rural Landscape
(Case Study: Villages of Kuhdasht County)نقش فضای جمعی مکانمحور در توسعۀ منظر روستایی (موردپژوهی: روستاهای شهرستان کوهدشت)384720610610.22034/jaco.2024.477437.1424FAسپیدهبابازاده سلوطدکتری معماری، دانشکدۀ هنر و معماری، واحد تهران جنوب، دانشگاه آزاد اسلامی، تهران، ایران.آی سانشریفیانکارشناسیارشد معماری منظر، دانشکدۀ معماری، دانشکدگان هنرهای زیبا، دانشگاه تهران، ایران.کسریهنروردانشجوی کارشناسی ارشد، گروه معماری منظر، دانشکدۀ معماری، دانشکدگان هنرهای زیبا، دانشگاه تهران، ایران.Journal Article20240908The village experiences a different type of social life due to historical, identity and meaning interactions. This local relationship doubles the need to pay attention to social spaces in the villages. Since the social space is a valuable platform for experiencing the place in the village, it becomes important and necessary to investigate this issue and analyze examples in the rural development plan. The purpose of this research is investigation the role of place-baced social spaces in the development plan of the villages of Kuhdasht. And the main question is; What is the role of place-based socail space in rural development plan? This research has been done by descriptive analytical and qualitative method and based on library studies and a significant part based on field studies and observations. Hadi’s plan is a small version of the city’s comprehensive plan, which by ignoring the concept of social space and reducing it to physical and functional features in planning, has weakened the dimension of place and meaning in these spaces. According to the findings, the social space of the village is formed on the basis of meaning, and then it goes in the direction of function and fabric, contrary to what is expected in the city. In addition, ignoring the unique features of the village, removing local patterns, ignoring people’s participation are other problems that are expected to be seen in future development plans. In addition, re-creation of rural social spaces is required to recognize and consider place-based characteristics.روستا بهواسطۀ کنشهای متقابل تاریخی، هویتی، معنایی نوع متفاوتی از حیات جمعی را تجربه میکند. این رابطۀ محلی و خویشاوندی، لزوم توجه به فضاهای جمعی در روستا را دو چندان میکند. ازآنجاکه فضای جمعی بستری ارزشمند برای تجربۀ مکان در روستاست بررسی این موضوع و تحلیل مصداقها در برنامۀ توسعه اهمیت و ضرورت مییابد. هدف از این پژوهش بررسی نقش فضاهای جمعی مکانمحور در طرح توسعۀ روستاهای شهرستان کوهدشت است و سؤال اصلی این است که جایگاه فضای جمعی مکانمحور در برنامه توسعۀ روستایی چیست؟ این پژوهش به روش توصیفی تحلیلی با ماهیت کیفی و بر پایۀ مطالعات کتابخانهای و بخش قابلتوجهی براساس مطالعات و مشاهدات میدانی به انجام رسیده است. طرح هادی، نسخهایی کوچک از طرح جامع شهری است که با نادیدهگرفتن مفهوم فضای جمعی و تقلیل آن در برنامهریزی به ویژگیهای کالبدی و کارکردی باعث شده تا بُعد مکان و معنا در این فضاها تضعیف شود. براساس یافتهها، فضای جمعی روستا بر مبنای معنا شکل میگیرد و بعد در مسیر عملکرد و کالبد پیش میرود؛ جریانی خلاف آنچه در شهر انتظار میرود. علاوهبر نادیدهگرفتن شاخصههای منحصربهفرد روستا، حذف الگوهای بومی، نادیدهگرفتن مشارکت مردمی از مشکلات دیگری است که انتظار میرود در طرحهای آتی توسعه دیده شود. ضمن اینکه بازآفرینی فضاهای جمعی روستایی، ملزم به شناخت و در نظرگرفتن شاخصههای مکانمحور است. http://www.jaco-sj.com/article_206106_dcbe9e6f75c8fe6dab62d700d1438978.pdfپژوهشکده هنر، معماری و شهرسازی نظرهنر و تمدن شرق2345-6612124520240922An Introduction to the Views of Traditionalists on Islamic Art and Architecture through the Critique of Titus Burckhardtآشنایی با آرای سنتگرایان در باب هنر و معماری اسلامی با نقد نظرات «تیتوس بورکهارت»485920634510.22034/jaco.2024.448039.1407FAشهرهجوادیاستادیارگروه مطالعات عالی هنر، دانشکدۀ هنرهای تجسمی، دانشکدگان هنرهای زیبا، دانشگاه تهران، ایران.Journal Article20240505Most traditionalist thinkers, influenced by Sufi Islam and emphasizing the mystical aspects, believe in a shared and universal supernatural truth inherent in religious traditions. This intellectual movement, initiated by René Guénon and carried forward by figures such as Titus Burckhardt, Frithjof Schuon, Ananda Coomaraswamy, and Martin Lings, has significantly influenced contemporary comparative theology. Within the Islamic world, it intertwines with mystical currents and Eastern religious practices. These theorists express their views through Islamic architecture and art, employing illogical and emotional arguments that have led to confusion and disorder in Iran’s cultural and artistic community for many years. Critiquing Burckhardt’s views on the theoretical foundations of art and the manifestations of Islamic art and architecture reveals a tendency towards sanctification and a retreat from rationality, aiming to offer a realistic and logical assessment of the arts in the Islamic world. Traditionalists, emphasizing perennial wisdom, hold a belief in a fixed, sacred, and esoteric tradition across all human religions, perceiving a common tradition in Islam, Christianity, Judaism, and Eastern Asian religions. Unfortunately, their definition of tradition diverges significantly from the Islamic understanding found in the Holy Quran, leading to gross misinterpretations and unscientific interpretations in various fields, particularly in Islamic art and architecture. اکثر سنتگرایان، متفکرینی با مشی اسلام صوفیانه و با تأکید بر رمز و راز هستند که به حقیقتی فراطبیعی مشترک و جهانی در بطن سنتهای دینی باور دارند. این جریان با رنهگنون آغاز و با بورکهارت، شوان، کوماراسوامی، لینگز و... تداوم یافت و بر دینشناسی تطبیقی معاصر تأثیرگذار بود. این امر در جهان اسلام با نحلههای عرفانی و از طرفی دیگر با آیینهای شرق دور گره خورده است. این طیف از نظریهپردازان آرای خود را در قالب معماری و هنر اسلامی بیان کرده و با مباحث غیرمنطقی و احساسی چنان ایجاد شبهه و ابهام نمودهاند که سالیانی است جامعۀ فرهنگی-هنری ایران را دچار سردرگمی و پریشانی کردهاند. نقد آرای بورکهارت در زمینۀ مبانی نظری هنر و جلوههای هنر و معماری اسلامی، پرده از تقدسگرایی و گریز از عقلگرایی برداشته و تلاشی برای معرفی و ارزیابی واقعی و منطقی در زمینۀ هنرهای جهان اسلام است. سنتگرایان با تأکید بر خرد جاویدان، معتقد به سنتی ثابت و مقدس و رمزآلود درتمامی ادیان بشری هستند و اسلام، مسیحیت، یهود و آیینهای شرقی آسیا را دارای سنت مشترک میدانند. متأسفانه تعریف ایشان از سنت با تعریف سنت در اسلام و قران کریم خلطشده که انحراف فاحش از همینجا سرچشمه یافته و منجر به تعبیر و تفسیرهای غیرعلمی و خلاف واقع در زمینههای مختلف و بهویژه هنر و معماری اسلامی شده است.http://www.jaco-sj.com/article_206345_58effcfd41537d7f98420cea358e75b5.pdfپژوهشکده هنر، معماری و شهرسازی نظرهنر و تمدن شرق2345-6612124520240922Analyzing the Consequences of Unbalanced Place-Based Development in the Villages of Kuhdasht from a Social Perspectiveتحلیل پیامدهای توسعۀ نامتوازن در مکانمندی روستاهای کوهدشت از منظر اجتماعی606520376710.22034/jaco.2024.443849.1389FAصباجعفریدانشجوی کارشناسی ارشد معماری منظر، دانشکدۀ معماری، دانشکدگان هنرهای زیبا، دانشگاه تهران، ایران.0009-0008-2245-1677Journal Article20240217Rural areas play a key role in the development process and significantly contribute to the advancement of development plans. Unbalanced and non-dominant development leads to different forms of colonization in rural areas. Social damage, which is one of the consequences of unbalanced development, affects the location of the village. Development programs seem to act as the driving force behind social changes and developments in rural areas. This study attempts to analyze case studies to find the impact of development on the location of villages and understand how development plans and social changes can lead to fundamental changes in locational development. The research employs an analytical-interpretive approach to investigate the evaluation of case studies. Data were collected through field observation of the villages of Khosro Abad, Sorkhdom Laki, and Abu al-Wafa. Moreover, available published works and upstream documents were used to complete the information. Finally, the data were analyzed using a comparative method and interpreted. The results of the research show that development plans can have a significant impact on village location and identity by providing balanced development conditions for villages, systematic management, economic progress, and improving social indicators.روستاها نقش بسزایی در فرایند توسعهمحوری دارند و به طور قابل توجهی بر پیشبرد برنامههای توسعه تأثیر میگذارد. توسعۀ نامتوازن و غیرمکانمند اغلب منجر به اشکال مختلف استعمار در مناطق روستایی میشود. آسیبهای اجتماعی یکی از پیامدهای توسعۀ نامتوازن هستند که بر مکانمندی روستا تأثیرگذار میباشند. به نظر میرسد برنامههای توسعه بهعنوان نیروی محرکۀ تغییرات و تحولات اجتماعی در مناطق روستایی عمل میکنند. هدف مقاله از طریق تحلیل نمونههای موردی، یافتن تأثیر توسعه در مکانمندی روستاهاست و اینکه چگونه طرحهای توسعه و تحولات اجتماعی میتوانند منجر به تغییرات اساسی در توسعۀ مکانمند شوند. روش تحقیق در این پژوهش به شکل تحلیلی- تفسیری و برپایۀ ارزیابی نمونههای موردی است. اطلاعات پایه از طریق مشاهدۀ میدانی روستاهای خسروآباد، سرخدم لکی و ابوالوفا جمعآوری شده و در ادامه از اسناد کتابخانهای و بالادست در جهت تکمیل اطلاعات استفاده شده است. در نهایت تحلیل دادهها و اطلاعات بر پایۀ روش قیاسی و از طریق تحلیل و تفسیر اطاعات صورت گرفته است. نتایج پژوهش نشان میدهد برنامههای توسعه میتوانند با فراهمآوردن شرایط توسعۀ متوازن برای روستاها، مدیریت سیستمی، پیشرفت اقتصادی و اعتلای شاخصهای اجتماعی، تأثیر بسزایی بر مکانمندی روستا و هویتبخشی بر آن داشته باشند.http://www.jaco-sj.com/article_203767_c154e9188707c0c3854c3449bef6fcfd.pdf