پژوهشکده هنر، معماری و شهرسازی نظر هنر و تمدن شرق 2345-6612 9 33 2021 09 23 A Critical Review and Analysis on the Structure and Content of the Article Entitled: “Formation of Space as a Result of Conceptual Alignment of Music-Math and Architecture” Case study: The entrance and Dome Shaped Roof of Sheikh Lotfollah Mosque Isfahan نگاه و نقدی ساختاری و محتوایی به مقالۀ «شکل‌گیری فضا در اثر پیوند مفهومی «موسیقی – ریاضی» و معماری (مطالعۀ موردی: جلوخان و آسمانه گنبدخانه مسجد شیخ لطف‌الله اصفهان) 11 20 138328 10.22034/jaco.2021.300931.1213 FA علی بکان کارشناس ارشد پژوهش هنر، استاد موسیقی، دانشگاه صدا و سیما، تهران، ایران. 0009-0001-8404-6334 Journal Article 2021 08 22 Man created art to use it as a means to express his sentiment and convey it to others. Along with this, according to theories and the views of philosophers, the aesthetic and its achievement, which is the sublime state, has always been the main concern of an intelligent man. Human has also been interested to know how to think beautifully and observe the beauties while re-creating them with the help of creativity and techniques. Visual arts and architecture have been a manifestation of man's imagination in artistic creation. Apart from them, music is the only abstract phenomenon that does not rely on visual aspects and preliminary perception. Consequently, it turns to be a mystic phenomenon in which having secondary knowledge for its appreciation, is a necessity. Naturally, by its structural features, music may seem to be adaptable to other phenomena which have a kind of engineering in their scheme, but with a deeper observation, we would understand that such adaption is heterogeneous. This study attempts to provide a critical review and analysis of the structure and content of an interdisciplinary article on architecture and music, which tries to bring these two arts together by overlapping specific examples and connect form and content. In doing so, it has given more priority to the emotional aspect than scientific and academic research. This has resulted in gross faults in explaining the theoretical foundations and verification of the aforementioned evidence has reduced the credibility and reputation of the article. بشر هنر را پدید آورد تا ابزاری باشد برای ابراز احساس و انتقال آن به دیگران. در این بین طبق نظریه و دیدگاه فیلسوفان، زیبایی‌شناسی و رسیدن به امر زیبا همواره دغدغة انسان خردمند بوده است، اینکه چطور زیبا بیندیشد و زیبایی‌ها را ببیند و آن را با استفاده از تکنیک و خلاقیت، بازآفرینی کند. هنرهای تجسمی و معماری، گونه‌ای از بازنمایی تصورات انسان در آفرینش هنری بود و در کنار آنها تنها پدیدة انتزاعی و تجریدی هنر موسیقی بود که فارغ از عدم وجود جنبه‌های بصری و درک و دریافت اولیه، به پدیده‌ای رازگونه مبدل شد که درک و دریافت مختصات آن، نیاز به دانش و بینش ثانویه دارد. اگرچه موسیقی به لحاظ مختصات ساختاری، شاید در ظاهر، قابل انطباق با هر پدیده‌ای که در ساختار آن مهندسی و چینش وجود دارد، باشد ولی چنانچه اندکی ژرف‌تر بنگریم متوجه خواهیم شد که این دو هم‌جنس و هم‌سنخ نیستند. در این گفتار به تجزیه و تحلیل و نقد ساختاری و محتوایی یکی از مقالات بین‌رشته‌ای معماری و موسیقی، پرداخته خواهد شد که سعی دارد با هم‌پوشانی مصادیق، مختصات این دو هنر را در کنار یکدیگر قرار داده و در نتیجه، صورت و معنا را به یکدیگر الصاق کند و در این مسیر، جنبة احساسی به مستندات علمی و پژوهشی غلبه یافته و وجود خطاهای فاحش در تبیین مبانی نظری و طریقة اثبات انطباق آنها، از اعتبار و منزلت مقاله کاسته است. http://www.jaco-sj.com/article_138328_362d6c0542ef5d3987b2ae0924e764a0.pdf