پژوهشکده هنر، معماری و شهرسازی نظر هنر و تمدن شرق 2345-6612 3 8 2015 06 22 Semiotic-cultural Definition of “Place” (Case Study: Persian Language) تعریفی معناشناسانه– فرهنگی از مکان (مطالعۀ موردی : زبان فارسی) 3 10 13756 FA ناصر براتی دانشکده معماری و شهرسازی دانشگاه بین‌المللی امام خمینی (ره) قزوین Journal Article 2016 03 12 Phenomenological and poststructuralist approaches in the field of architecture are among the latest considerable efforts to define the concept of "place". Phenomenology, however, by emphasizing the static ontological nature of places, fails to consider socio-cultural aspects in the production of places. On the other hand, poststructuralist relativity and endless chain of signification are more confusing for designers rather than useful. Thus, the purpose of this paper is to introduce a holistic definition of the concept of "place" which gives more attention to the socio-cultural aspects of places –in addition to considering human experience– so that it can be applicable for designers. In order to achieve this purpose, the article mainly takes advantage of the semiotic approach. The article concludes with a discussion of the concept of place from the standpoint of layered semiotics and the study of semantic field of "space and place" in Persian language to understand people’s desires and expectations of places in Iranian culture as a case study. رویکردهای پدیدارشناختی و پساساختارگرایی در حوزه معماری آخرین تلاش‌های قابل‌توجه برای تفسیر مفهوم «مکان» است. بااین‌حال، پدیدارشناسی، با تأکید بر طبیعت هستی‌شناسانه و ایستای مکان‌ها، در‌مطرح کردن جنبه‌های فرهنگی<span style="font-family: Arial;"><span lang="EN-GB">ـ</span></span><span lang="AR-YE"> اجتماعی در ایجاد مکان‌ها با شکست مواجه شده است. از سوی دیگر، نسبیت پساساختارگرایی و زنجیره بی‌پایان مفاهیم مستتر در آن بیشتر از آنکه برای طراحان راهنمای مفیدی باشد، گیج‌کننده است؛ بنابراین، هدف این مقاله ارائه تعریفی جامع از «مکان» است که علاوه بر درنظرگرفتن تجربیات انسان‌ها بیشتر بر جنبه‌های اجتماعی و فرهنگی مکان توجه دارد. این موضوع باعث می‌شود تا این تعریف برای طراحان قابل‌استفاده‌تر باشد. برای رسیدن به این هدف در این مقاله عمدتاً از رویکرد معناشناسی استفاده شده است. در نتیجه‌گیری این مقاله بحث درباره مفهوم مکان از نقطه‌نظر نمادشناسی چندلایه و مطالعه حوزه معنایی «فضا و مکان» در زبان فارسی برای درک خواسته‌ها و تجربیات مردم از مکان در فرهنگ ایرانی به‌عنوان نمونه موردی دنبال شده است.</span> http://www.jaco-sj.com/article_13756_323e403f79d8cdb24a2480338f6ea9d6.pdf