پژوهشکده هنر، معماری و شهرسازی نظر هنر و تمدن شرق 2345-6612 8 29 2020 09 22 Red Flower Symbolism with Emphasize on Iranian Culture and Art نمادشناسی گل سرخ با تأکید بر فرهنگ و هنر ایران 37 46 115245 10.22034/jaco.2020.238626.1166 FA شهره جوادی استادیار گروه مطالعات عالى هنر پردیس هنرهاى زیبا، دانشگاه تهران، ایران. نیلوفر سراجی کارشناس ارشد تاریخ هنر جهان اسلام، دانشکده هنرهای زیبا، دانشگاه تهران. ایران. Journal Article 2020 08 14 Among the flowers, rose, Suri rose, “Golab” or Mohammadi flower is more popular among Iranians and Golab has been known since ancient times, being used in religious ceremonies and for medical purposes from the past to the present. At celebrations and mourning, people still pass around Golab. The aim of this study, while studying the symbolic concepts of red rose in the culture of Iran and other ethnic groups, is to find out whether red rose and its derivatives can be seen in illustrated manuscripts and works of art of Iran, as much as what we can see in Persian poetry and literature, relying on the symbolic concepts or its applications? This qualitative and fundamental research has been done by relying on the analytical-descriptive method and its information has been collected through the library and electronic study methods. Due to the ancient antiquity of rose and its main product, Golab, in Iran and the use of different parts of this plant in cooking, medicine, and various ceremonies, the existence of Golabdaan and Golabpash leftover from past eras and despite the emphasis of numerous written sources of Persian literature on Rose, Mohammadi, and Golab, the present study found a few illustrated designs and copies on the subject of rose and Golab making and its applications. However, decorative aspects such as flower and bird paintings of the Qajar period can be found in abundance. The result of this study showed that from a symbolic point of view, the rose is a symbol in the context of the studied cultures with common characteristics such as love and beauty, divine perfection, mysticism, light, purification, infinity. در میان گل‌ها، گل سرخ، گل سوری، گل گلاب و یا گل محمدی بیشتر مورد توجه ایرانیان بوده است و گلاب از زمان‌های قدیم شناخته شده و در مراسم مذهبی، مصارف پزشکی و در جشن‌ها و عزاداری‌ها از گذشته تاکنون به کار می‌رفته است. هدف این پژوهش ضمن مطالعۀ مفاهیم نمادین گل سرخ در فرهنگ ایران و دیگر اقوام، آن است که دریابد آیا گل ‌سرخ ‌و مشتقات آن همان‌گونه که در شعر و ادب پارسی موج می‌زند، در نسخ خطی مصور و آثار هنری ایران‌‌زمین نیز با تکیه بر مفاهیم نمادین و یا مصارف آن مشاهده می‌شود؟  این پژوهش کیفی و بنیادین با اتکا به روش تحلیلی- توصیفی انجام شده و اطلاعات آن به شیوۀ مطالعۀ کتابخانه‌ای و الکترونیکی گردآوری شده است. خلاف قدمت دیرینۀ گل سرخ و فرآوردۀ عمدۀ آن یعنی گلاب در ایران و استفاده از بخش‌های مختلف این گیاه در آشپزی، طب و مراسم مختلف، با وجود گلابدان‌های برجای مانده از ادوار پیشین و اهمیت گل سرخ، محمدی و گلاب در منابع مکتوب ادب پارسی، پژوهش حاضر با  نقوش و نسخ مصور اندکی با محوریت گل سرخ و گلاب‌گیری و کاربردهای آن روبرو شد. اگرچه این نقش‌مایه در دورۀ قاجار با تأکید بر جنبۀ تزئینی به وفور یافت می‌شود. نتیجۀ حاصل از این پژوهش نشان داد گل سرخ در بستر فرهنگ‌های مورد بررسی نمادی است با ویژگی‌های مشترک چون: عشق و زیبایی، کمال جمال الهی، عرفان، نور، تطهیر، امر لایتناهی.<br /><br /> http://www.jaco-sj.com/article_115245_a5681ddbdf84643ab575935222d497f4.pdf