• Akkuş, S. (2007). Eski Önasya Toplumlarında Kölelik Müessesesi [Yayımlanmamış Yüksek Lisans Tezi, Pamukkale Üniversitesi, Sosyal Bilimler Enstitüsü].
• Çilingiroğlu, A. (1976). Sargon’un Sekizinci Seferi ve Bazı Öneriler. Anadolu Araştırmaları, IV-V, ss, İstanbul.
• Çilingiroğlu, A. (1983). Urartu’da Toplu Nüfus Aktarımları. Anadolu Araştırmaları, Sayı 9, ss.
• Çilingiroğlu, A. (1994). Urartu Tarihi. İzmir, 150s.
• Çilingiroğlu, A. (1997). Urartu Krallığı Tarihi ve Sanatı. İzmir, 171s.
• Gökce, B., Işık, K., & Değirmencioğlu, H. (2012). On Urartian Chariots. Proceedings of the First International Chariot Conference.
• Diakonoff, I. M. (1963). Urartskie pisma i dokumenty (Urartian letters and documents). Izdatel’stvo Akademii Nauk SSSR.
• Grayson, A.K. (1991). RIMA II, Assyrian Rulers Early 1st Millennium B.C (1114- 859 B.C.), Vol.1 (The Royal Inscriptions of Mesopotamia. Assyrian Periods, Vol. 2. University of Toronto Press.
• Iravani Ghadim, F. (2017). Urartu Savaş Aletleri Üzerindeki Betimleme Sanatına Dair Yeni Gözlemler. In S. Özkan, H. Hüryilmaz & A. Türker (Eds.), Samsat’tan Acemhöyük’e Eski Uygarlıkları İzinde Aliye Öztan’a Armağan (pp.129-136), Ege Üniversitesi Basım Evi.
• Işıklı, M. (2000). MÖ. 1. Binyılda Erzurum Bölgesi: Arkeolojik ve Yazılı Kanıtlar Işığında Diauehi Krallığı. Güzel Sanatlar Enstitüsü Dergisi, 6.
• Konakçı, E. (2006). Urartu Krallığı’nda Toplu Nüfus Aktarımları ve Bu Uygulamanın Urartu Kültürüne Etkileri [Yayımlanmamış Yüksek Lisans Tezi, Ege Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü, İzmir].
• Kotoub, S. (2019). Ancient and Historical Waterworks of Anatolia, Chapter 2,Water Resorces and Traditional water works of Anatolia. Environment and Water Resources Group.
• Luckenbill, D.D. (1926). Ancient Records of Assyria and Babylonia, Vol. I, Historical Records of Assyria from Earliest Times to Sargon.The University of Chicaqo Press.
• Melikishvili, G. A. (1951). Nekotorye voprosy social’no-ekononüöeskom istorii Nairi- Urartu. Vestnik Drevnei Istorii, 4, 22-40.
• Melikishvili, G. A. (1960). Urartskie Klinoobraznye Nadpisi. Izdatel’stvo Akademii Nauk SSSR, Moscow.
• Muscarella, O. W. (1971). Qalatgah: an Urartian site in Northwestern Iran. In O.W. Muscarella (Ed.), Archaeology, Artifacts and Antiquities of the Ancient Near East (pp. 97-108). Brill. https://doi.org/10.1163/9789004236691_006
• Oded, B. (1979). Mass Deportations and Deportees in the Neo-Assyrian Empire. Ludwig Reichert Verlag.
• Payne, M. (2006). Urartu Çivi Yazılı Belgeler Kataloğu. Arkeoloji ve Sanat Yayınları.
• Pehlivan, S. (2013). Urartu Krallığı ve Dış Politikası: I. Sarduri (MÖ 844-828), İşpuini (MÖ 828-810) ve Menua (MÖ 810-785) Dönemi. History Studied, 5(5), 193-205.
• Salvini, M. (1998-2001). Nairi, Na’iri. In E. Ebeling & B. Meissner (Eds.), Reallexikon der Assyriologie 9, (p. 87). Walter de Gruyter.
• Salvini, M. (2006). Urartu Tarihi ve Kültürü, Çev. Arkeoloji ve Sanat Yayınları.
• Sevin, V. (1979). Urartu Krallığı’nın Tarihsel ve Kültürel Gelişimi [İstanbul Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Eskiçağ Tarihi Ana Bilim Dalı Doçentlik Tezi].
• Sevin, V. (1999). Yeni Asur Sanatı I Mimarlık. 2. Baskı, TTK Yayınları.
• Ünsal, V. (2008). Urartu Krallığının Kuzeybatı Seferleri. Karadeniz İncelemeleri Dergisi, 5, 9-32s.
• Zimansky, P.E. (1995). The Urartian Frontier as an Archaelogical Problem. In M. Liverani (Ed.), Neo- Assyrian Geography- Quaderni di Geografia Storica, Vol. 5, Universita di Rome.